نشست هاى علمى مركز فقهى أئمه أطهار (ع) (فارسى) — الصفحة ١٣٦

بررسى ظهور احكام در اقتضائيت و فعليت

دو چيز بر مىگردد ، مىگويد خوب اين يك وجود واحد است تو قبول كردى ، قبول هم كردى كه اينها دو تا مفهوم هستند و منطبق بر اين هستند و قبول هم كردى كه اين مفاهيم از مقوله اعراض هستند و قبول هم كرديد كه اعراض ماهيات هستند و هر ماهيتى يك وجود مىخواهد براى خودش ، پس بايد بپذيريم كه اينجا دو تا وجود داريم . اينجا دو تا وجود داريم به دقت عقلى دو وجود است ، نگاه عرفى شما آن را يك چيز مىبيند . چون داريد مىپذيريد با اين بيانى كه دارند مىگويند اينجا دو چيز است . . .

آقاى قائنى

و لذا عرض كردم كه خودمان را هالو فرض مىكنيم .

آقاى نجفى

آن حرفى كه رد . . . همان حرفى كه امام و ديگران آمده‌اند جواب داده‌اند يا عده‌اى مثل حاج شيخ حسين كمپانى اينها همه انتزاعى هستند ماهيات نيستند ، نسبت اينها با ان نسبت كلى طبيعى فرد نيست كه بخواهيم يا اينطور جواب مىدهيم .

يك مطلب ديگر اين كه اين مجمع هم محبوب باشد و هم مبغوض باشد ، اين كه مقبول است ! محبوبيت و مبغوضيت ناشى از مصلحت است ، حاصله و مقصوده خالصه است اينجا را داريم بحث مىكنيم ، نه مطلق محبوبيت و مبغوضيت ! يعنى بعد از كسر و انكسار شما اينجا يا مصلحت خالصه داريد يا