حماة الوحي (پاسداران وحى) (فارسى) — الصفحة ٢٥١

آن چه خداى خواهد ، همان شود !

هر چه بدان فرمان رفته است همان خواهد شد ، خواه به رهنمود تو عمل كنم يا آن را وانِهم .

2 . ابوبكر حارث بن هشام بر امام عليه السلام درآمد و همانند عمر بن عبدالرحمن از ايشان خواست تا به كوفه نرود . امام عليه السلام در پاسخ او فرمود :

جَزَاكَ اللَّهُ خَيْراً يَابْنَ عَمّ ، فَقَدْ اجْهَدَكَ رَأيَكَ ، وَمَهْمَا يَقْضِ اللَّهُ يَكُن . فَقَالَ : انَّا للَّهِ وَعِنْدِاللَّهِ نَحْتَسِبُ يَا ابَا عَبْدِاللَّهُ . « 1 »

اى پسر عمو خداى تو را پاداش نيكو دهاد . تو در اين نظر خيرخواهانه خود را به رنج افكنده‌اى و آن چه خداى فرمان داده است خواهد شد . سپس فرمود : اى اباعبداللَّه ، ما از خداييم و آن چه انجام دهيم ، پاداش آن از خداى طلبيم .

3 . عبداللَّه فرزند عمر - / خليفه دوّم - / به هنگام بِدْرودِ امام عليه السلام عرض كرد :

اى اباعبداللَّه ، تو را به خدا مىسپارم ؛ چرا كه در اين سفر كشته خواهى شد . « 2 »

4 . شيخ فخرالدين طِريحى آورده است كه : امام حسين عليه السلام زمين‌هايى را كه قبر آن حضرت در آن‌جاست از مردم « نينوا » و « غاضريّه » به شصت هزار درهم خريدارى كرد و به عنوان صدقه به آن‌ها بازگردانيد . و از آن‌ها پيمان گرفت كه زيارت‌كنندگانش را به قبر شريف او ره نمايند و سه روز آن‌ها را ميهمان كنند . « 3 »

( 1 ) . مروّج الذهب ، ج 3 ، ص 56 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 44 ، ص 313 . ( 3 ) . مجمع البحرين ، ج 5 ، ص 461 ، ذيل مادّهء « كَرْبَل » .