مقام معلم (فارسى) — الصفحة ٢٨
بخش اول سخنرانى حضرت علامه ابو الفضائل حسن‌زاده آملى به مناسبت بزرگداشت هفته معلّم در جمع فرهنگيان منطقه 2 آموزش و پرورش قزوين ارديبهشت 73
من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم * لطفها مىكنى اى خاك درت تاج سرم « 1 »
خود آن‌جناب مصباح الانس را در محضر آقا ميرزا هاشم اشكورى كه محشى مصباح الانس است تلمذ كرده است . و در پيشگاه استادان نامورى چون آقا شيخ عبد النبىّ نورى ، و آقا ميرزا حسن كرمانشاهى ، و آقا سيد محمد كاظم يزدى ، و بزرگان ديگر زانو زده است . و حقا عالمى جامع علوم عقلى و نقلى بود ، در رياضيات و هيئت هم درس خوانده بود . اين بنده پنجسال در محضرش تشرّف داشت و از خرمن معارفش خوشه و توشه برداشت .
امروز ، روز معلّم است ؛ شما استادان و آموزگاران بزرگوار ، برادران و خواهران صاحب فضل و كمال ببينيد كه آية اللّه رفيعى رفع اللّه درجاته از تعليم و تعلّم و مقام معلّم چه خبرها دارد كه با طلبه‌اى از آمل براى تحصيل علم به تهران آمده و هيچ آشنايى و خويشاوندى با او ندارد اين گونه رفتار مىكند ، اين اولياى الهى چه ديده‌اند و چه چشيده‌اند ؟ !
تربت پاك آن جناب - كه رحمت بر آن تربت پاك باد - در قم است ، و من اگرچه براى تسلّى خاطرم به زيارتش تشرّف مىيابم و دو زانو در كنار تربتش مىنشينم و خاكش را مىبوسم و قرآن مىخوانم ، و لكن آنچه كه مرا به حقيقت آرامش مىدهد لسان امام ملك و
( 1 ) . حافظ ، طبع قزوينى ، ص 224 .