استفتائات (فارسى) — الصفحة ٦١٠

لغات و اصطلاحات فقهى

مورد ابتلا : چيزى كه مكلّف با آن سر و كار پيدا كند و به آن مبتلا شود .

موضع سجده : مكانى كه پيشانى به هنگام سجده بر آن قرار مىگيرد .

مواقيت : جمع ميقات ( ميقات ) .

موالات : پى در پى و پشت سر هم انجام دادن اجزاى يك كار ، مثل موالات در وضو و نماز .

مورِّث : ارث گذارنده ، كسى كه ميراث از خود باقى گذارد .

مورد شبهه : چيزى كه انسان نسبت به آن دچار شبهه و ترديد شود .

موزون : چيزى كه براى اندازه‌گيرى كردن ، آن را وزن مىكنند ، مثل پنبه .

موصى : وصيت كننده .

موضوع : چيزى كه حكم براى آن تشريع مىشود ، مثل به جا آوردن نماز كه حكم وجوب دارد و خوردن شراب كه حكم حرمت دارد .

موقوفٌ عليهم : كسانى كه چيزى براى آنها وقف شده و منافع وقف به آنها تعلّق دارد .

موقوفات عامّه : موقوفاتى كه براى فرد يا افراد معيّن و مشخصى ( مانند فرزندان انسان ) وقف نشده‌اند ، مثل وقف بر مسلمانان يا وقف بر فقراء .

ميته : مردار .

مُيسّر : آسان ، آماده و فراهم .

ميسور : سهل و آسان ، مخالف معسور .

ميقات : مكانى كه براى احرام بستن در حج و عمره تعيين شده است .

ناسى : فراموش كننده .

ناصبى : كسى كه با اهل بيت عليهم السلام دشمنى و عداوت بورزد .

نافذ : چيزى كه داراى نفوذ و اثر است و ترتيب اثر بر آن منوط به چيز ديگرى نيست ، مانند عقد نافذ كه آثار صحّت بر آن مترتّب است و موقوف به چيز ديگرى نيست .

نافله : زياده ( زيادتى بر واجب ) ، نماز مستحبّى .

نافلهء ظهر : نماز مستحبّى كه قبل از نماز ظهر خوانده مىشود و هشت ركعت است ( چهار نماز دوركعتى به نيّت نافلهء ظهر ) .

نامَحرَم : كسى كه محرم نباشد ( مَحرَم ) .

نايب : جانشين و قائم مقام ، كسى كه كارى را به نيابت از ديگرى انجام مىدهد ، مانند كسى كه به نيابت از ديگرى عمل حج را به جا مىآورد .

نبش قبر : شكافتن قبر به طورى كه جسد ميّت ظاهر شود .

نجاست ، نجس : پليدى و كثافت . چيزى كه شرع آن را پليد بشمارد و بودن آن در بدن و لباس ، مانع نماز گردد ، مانند بول ، غائط ، خون و مردار .

نذر : ملتزم شدن به انجام دادن و يا ترك كارى براى خداوند كه با خواندن صيغهء نذر محقّق مىشود ، مثل اين كه بگويد : « للَّه علَىَّ أن