استفتائات (فارسى) — الصفحة ٥٧٣

لغات و اصطلاحات فقهى

لغات و اصطلاحات فقهى « 1 »

آب جارى : آبى كه جريان دارد و از زمين مىجوشد ، مثل آب چشمه و قنات و يا متصل به ماده‌اى مانند برف است كه عرفاً جريان آن مستمر محسوب مىشود .

آب قليل : آبى كه از كُر كمتر است و از زمين هم نمىجوشد ، مثل آبى كه داخل آفتابه قرار دارد .

آب كُر : مقدار آبى است كه اگر آن را در ظرفى بريزند كه طول و عرض و عمق آن ، هر كدام سه وجب باشد ، آن ظرف را پر كند و اگر بخواهند آن را با وزن اندازه بگيرند ، بنا بر احتياط تقريباً 384 كيلوگرم است .

آب مضاف : آبى كه آن را از چيزى بگيرند ، مثل آب هندوانه و گلاب يا با چيزى مخلوط شده باشد كه ديگر به آن آب نگويند ، مثل آبى كه با خاك مخلوط شده باشد .

آب مطلق : آب خالص ، آبى كه مضاف نباشد .

آيات الهى : نشانه‌هاى خداوند ؛ آيه‌هاى قرآن .

آيهء سجده : چهار آيه در قرآن كه پس از خواندن يا گوش كردن به آنها ، مكلّف بايد فوراً سجده كند ( آيهء 15 سورهء سجده ، آيهء 37 سورهء فصّلت ، آيهء آخر سورهء نجم و آيهء آخر سورهء علق ) . در قرآن كريم تعداد ديگرى نيز آيه وجود دارد كه پس از خواندن يا گوش كردن به آنها سجده كردن مستحب است .

اباحه : جايز بودن ، مباح بودن .

ابتلا : مبتلا شدن ، سروكار پيداكردن با چيزى .

اتقى : با تقواتر .

اتمام نماز : به پايان رساندن و تمام كردن نماز ؛ كامل خواندن نمازهاى چهار ركعتى .

اتيان : به جا آوردن ، انجام دادن .

( 1 ) - نقل و چاپ مطالب مندرج در اين اصطلاح‌نامه ، بدون أخذ اجازه از دفتر حضرت آيت اللَّه العظمى موسوى اردبيلى ( مد ظله العالى ) شرعاً جايز نمىباشد .