استفتائات (فارسى) — الصفحة ٣٥٠
روزهء نذرى در سفر
پاسخ : چنانچه مدتى از اشتغال او در آن محل گذشته ، به طورى كه ديگر در آن جا به او مسافر گفته نمىشود ، محلّ كار براى او حكم وطن را دارد و نمازش در محلّ كار تمام است و روزه‌اش را هم بايد در آن جا بگيرد ؛ ولى در بين راه نمازش شكسته است ؛ اما قبل از گذشتن اين مدت از اشتغال ، نمازش هم در محلّ كار و هم در بين راه شكسته است و نمىتواند روزه‌اش را بگيرد ، مگر آن كه روزهايى كه در محلّ كار مىماند ، بيشتر از تعداد روزهايى باشد كه در منزل مىماند كه در اين صورت ، هم در محلّ كار و هم در بين راه نمازش كامل است .
ج . اگر ساعت يازده از محلّ كار خارج و به منظور كار شخصى ، به مقصد شهر ديگرى كه فاصله‌اش بيشتر از مسافت شرعى است ، حركت كند ، تكليفش چيست ؟
پاسخ : با توجه به پاسخ قسمت « الف » و « ب » ، اگر محلّ كار در حكم وطن او باشد ، چنانچه به قصد مسافت شرعى از حدّ ترخّص محلّ كار خارج شود ، بايد نمازش را شكسته بخواند و اگر محلّ كار در حكم وطن او نباشد ، به محض خروج از محلّ كار نمازش شكسته است .
روزهء نذرى در سفر
روزهء نذرى در سفر
[ 1338 ] سؤال 49 : آيا انسان مىتواند نذر كند كه در سفر روزه بگيرد ؟
پاسخ : اشكال ندارد .
[ 1339 ] سؤال 50 : كسى كه نذر دارد كه روز اول هر ماه را روزه بگيرد ، اگر روز اول ماه ، مصادف با ايّام مسافرت او شد ، آيا بايد به نذرش عمل كند يا بعداً قضايش را به جا آورد يا هيچ تكليفى ندارد ؟
پاسخ : اگر نذر كرده كه حتى در سفر هم روزه بگيرد ، در اين صورت بايد همان روز را در سفر روزه بگيرد و اگر اين طور نذر نكرده ، مىتواند سفر كند و سپس قضاى آن را به جا آورد .