استفتائات (فارسى) — الصفحة ٢١٥

اذان و اقامه

است ؛ بلكه خالى از قوت نيست .

[ 860 ] سؤال 209 : آيا مىتوان بعضى از جملات اذان را كمتر يا بيشتر از آن چيزى كه معيّن شده است ، تكرار كرد ، مثل اين كه « حىّ على الصلاة » يا شهادتين را يك بار يا سه بار گفت ؟

پاسخ : نمىتوان به قصد اذان ، جملات آن را كمتر يا بيشتر كرد ؛ ولى تكرار « حىّ على الصلاة » ، « حىّ على الفلاح » يا شهادتين ، به جهت تأكيد و تشويق مردم و جمع شدن آنها براى نماز اشكالى ندارد ؛ ولى آنچه زيادتر گفته مىشود ، جزء اذان نيست .

[ 861 ] سؤال 210 : حكم شهادت ثالثه در اذان و اقامه چيست ؟

پاسخ : گفتن شهادت ثالثه در اذان و اقامه ، به عنوان جزئيت جايز نيست ؛ ولى گفتن در اذان و اقامه ، به قصد قربت مطلقه ، خوب است .

[ 862 ] سؤال 211 : جابه جا شدن سهوى اذان و اقامه در نماز ، چه حكمى دارد ؟

پاسخ : اگر عمداً و يا سهواً و يا جهلًا اقامه را بر اذان مقدّم نمايد ، براى درك كردن اقامه ، بايد بعد از اذان ، اقامه را اعاده كند .

[ 863 ] سؤال 212 : هنگام گفتن اقامهء نماز ، نمىدانيم كه اذان را گفتيم يا نه . اگر بخواهيم ثواب گفتن اذان را درك كنيم ، آيا بايد دوباره اذان و اقامه بگوييم يا همين كه نيّت گفتن را داشته‌ايم و الآن شك در گفتن داريم ، كافى است ؟

پاسخ : بعد از دخول و ورود به اقامه ، به شك خود اعتنا نكند ؛ ولى اگر شكّ او قبل از آن باشد ، اذان و سپس اقامه را بگويد .

[ 864 ] سؤال 213 : آيا كسى كه در حال گفتن اذان اعلام است ، مىتواند همان اذان را اذان نماز خود قرار دهد و بعد از آن اقامه بگويد و نمازش را بخواند يا لازم است براى نماز ، اذان ديگرى بگويد ؟

پاسخ : اگر براى اذان اعلام قصد قربت كرده باشد ، مىتواند به اذان اعلام ،