احكام جوانان (فارسى) — الصفحة ١٦٥

عاريه

احتياط واجب جايز نيست چيزى را به امانت قبول كند .

مسأله 428 : كسى كه چيزى را امانت مىگذارد ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد و كسى كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را به صاحبش برگرداند .

مسأله 429 : كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر براى آن جاى مناسبى ندارد ، بايد جاى مناسبى تهيه كند ؛ مثلًا اگر امانت پول است و در خانه نمىتواند نگهدارى كند ، به بانك بسپارد .

مسأله 430 : امانتدار بايد طورى از امانت نگهدارى كند كه مردم نگويند در امانت خيانت و يا در نگهدارى آن كوتاهى كرده است .

مسأله 431 : هرگاه امانت مردم از بين برود : الف : اگر امانتدار در نگهدارى آن كوتاهى كرده باشد ؛ بايد عوض آن را به صاحبش بدهد . ب : اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكرده و بطور اتفاقى آن مال از بين رفته ؛ مثلًا آن را سيل برده است ، امانتدار ضامن نمىباشد و لازم نيست عوض آن را بدهد .

مسأله 432 : امانتدار نمىتواند از امانت استفاده كند ، مگر با اجازهء صاحب آن .

عاريه

عاريه

عاريه آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده كند و در عوض ، چيزى هم از او نگيرد ؛ مثل آن كه دوچرخهء خود را به كسى مىدهد تا با آن به منزلش برود و برگردد .