انه الحق (فارسى) — الصفحة ٨٢

مطلبى به صورت خطابى و استحسانى در تأكيد موضوع مسائل عرفانى

اينكه يك نقطه تكوينى يا تدوينى از آن خارج باشد .

اين ظهور ، انفطار موجودات از بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ است أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ ، فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ . و به عبارت اخرى اين ظهور قيام موجودات به بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ است و به مثل مانند اشتقاق كلمات از مصدرشان است ، حديث اشتقاق : ( يا آدم هذه اشباح افضل خلائقى وبرياتى هذا محمد وانا الحميد المحمود فى فعالى شققت له اسما من اسمى ، وهذا على وانا العلى العظيم شققت له اسما من اسمى الحديث ) مؤيد است . در اين معنى گفته شد .

مصدر به مثل هستى مطلق باشد

عالم همه اسم و فعل مشتق باشد

چون هيچ مثال خالى از مصدر نيست

پس هر چه در او نظر كنى حق باشد

پس هيچ ذره‌اى و هيچ دمى و حرفى و قولى و نقطه اى از ( ظهرت الموجودات ) بدر نيست .

انفطار ، انشقاق و ظهور شى ء از شى ء است يقال تفطر الشجر بالورق والنور ، برگ و گل از درخت منفطرند و قائم به درختند بلكه جزء درخت و شأنى از شئون اويند .

آيه مباركه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ نوزده حرف است و در هر حرف آن بسيار حرف است يكى از مشايخم ( قدس سره العزيز ) حكايت