آفتاب مشرقين (دفتر شعر عاشورايى) (فارسى) — الصفحة ٦٠

بانوى كربلا

به قتل سبط نبى خلق را به شهر دمشق

به بزم عيش ، مبتهج و شادمان ديدم

دريغ و درد كه از جور دهر دون در شام

يزيد مست و به كف چوب خيزران ديدم

رسيد جان به لبم چون رقيّه خاتون را

ز هجر باب ، پريشان و در فغان ديدم

بس است « لطفى صافى » كه در عزاى حسين

فرشته را به نوا ، حور ، نوحه خوان ديدم

به مُلك مردى و صبر و حقيقت و ايمان

شهيد كرب و بلا را خدايگان ديدم

در اين قيام مقدّس حسين شد پيروز

خداش يار و مددكار و پشتبان ديدم

در اين جهان همه نقشى فناپذير بود

به غير نقش حقيقت كه جاودان ديدم

صفر المظفر 1384 ه - . ق

بازگشت از سفر شام