آفتاب مشرقين (دفتر شعر عاشورايى) (فارسى) — الصفحة ٥٢

غلام و شاه

سگ از تو باغ از تو « صافى » از تو

جلال و مجد و جود وافى از تو

سگ است اما سگ اهل تميز است

به اين نسبت به پيش من عزيز است

امام آن آيت كبراى خلّاق

خداوند كمال و حُسن اخلاق

چو از « صافى » چنين رحم و وفا ديد

جوانمردى و ايثار و صفا ديد

چنان در وجد و اندر شوق افتاد

كه از آن حال نيكو گريه سر داد

گرفتش زير بال مهر و اكرام

به او لطف و عنايت كرد اتمام

نمود او را لِوجه الله آزاد

به او بخشيد آن بستانِ آباد

كه اين پاداش آن رحم است و آن خوى

دلا تا مىتوانى باش دلجوى