دروس معرفت نفس (فارسى) — الصفحة ٨٤

درس بيست و چهارم

درس بيست و چهارم

درس بيست و چهارم

باز بلبل به بوستان آمد * بوى انفاس دوستان آمد

( ديوان خواجوى كرمانى ، ص 511 )

چند روزى اين درس و بحث ما به تأخير افتاد و جلسهء گفتگوى ما تعطيل شد .

آرى در راه تحصيل دانش موانع بسيار است و تا نهال وجود كودكى و محصلى در طريق تكامل به بار نشيند چه رنجها بايد برده شود . به قول عارف بزرگوار و دانشمند نامدار اسلامى سنائى غزنوى :

هر خَسى از رنگ گفتارى بدين ره كى رسد * درد بايد مرد سوز و مرد بايد گامزن

سالها بايد كه تا يك سنگ اصلى ز آفتاب * لعل گردد در بَدَخشان يا عقيق اندر يَمَن

ماهها بايد كه تا يك پنبه دانه ز آب و خاك * شاهدى را حُلّه گردد يا شهيدى را كفن

روزها بايد كه تا يك مشت پشم از پشت ميش * زاهدى را خرقه گردد يا حمارى را رَسَن

عمرها بايد كه تا يك كودكى از روى طبع * عالِمى گردد نكو يا شاعرى شيرين سخن

قرنها بايد كه تا از پشت آدم نطفه‌اى * بوالوفاى كُرد گردد يا اويس اندر قرن

در دروس گذشته نتايج علمى كه نصيب ما مىشد هر يك را به عنوان اصلى تعبير مىكرديم . اجازه بفرماييد اكنون آن اصول را بازگو كنيم و آنچه را كه به صورت اصل در نياورديم بدان صورت درآوريم تا گذشته‌ها را به ياد آوريم و با بينش بيشتر پيشرفت كنيم :

اصل 1 - هر چه هست وجود است .

اصل 2 - هر چه پديد آمده از وجود پديد آمد .

اصل 3 - نيرويى داريم كه در مىيابد و تميز مىدهد .

اصل 4 - سراى هستى بىحقيقت و واقعيت نيست . بلكه حقيقت و واقعيت دارد ، بلكه عين واقعيت است .

اصل 5 - حقيقت و واقعيت هر چيز هستى است .