گنجينه گوهر روان (فارسى) — الصفحة ٣٢

مقدّمه : [ صد كلمه در معرفت نفس ]

انّ درجات الجنّة على عدد آيات القرآن فاذا كان يوم القيامة يقال لقارئ القرآن اقرأ وارق » .

قرآن حكيم است و آيات او حكمت است و حكمت بهشت است و درجات بهشت به عدد آيات قرآنند و جائى كه حكمت اندوخته است شهر بهشت است و ولايت در اين شهر .

آرى ولايت در بهشت است ، ولايت زبان قرآن است ، ولايت معيار و مكيال انسان‌سنج است ، و ميزان تقويم و تقدير ارزش انسانها است .

پس هركس صحيفهء وجود خود را مطالعه كند كه تا چه پايه قرآن است يعنى مدينهء حكمت و شهر بهشت است . رسالهء « قرآن و انسان » ما را در اين نكتهء عليا ، رتبه والاست .

99 . آن‌كه در ارتباط بىتكيّف و بىقياس خود با پروردگارش درست بينديشد ، دريابد كه صلوة سبب مشاهده است و مشاهدهء محبوب قرّه عين محبّ است ، لذا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « جعلت قرّة عينى في الصّلوة » .

زيرا كه صلوة مناجات بين حق تعالى و عبد اوست ، و چون صلوة مناجات است ذكر حق است ، و ذاكر حق همنشين حق است و حق جليس اوست ، و كسى كه جليس ذاكر خود است او را مىبيند و الّا جليس او نيست ، لذا وصى عليه السّلام فرمود : « لم اعبد ربّا لم اره » .

پس صلوة مشاهده و رؤيت است ، يعنى مشاهده عيانى روحانى و شهود روحى در مقام جمعى است ، و رؤيت عينى در مظاهر فرقى است .

به عبارت اخصر : مشاهده در مقام جمعى است ، و رؤيت در مظاهر فرقى .

پس اگر مصلّى صاحب بصر و عرفان نباشد كه نداند حق تعالى براى هرچيز و از هرچيز متجلّى است ، حق را نمىبيند .

100 . آن‌كه در ارزش تكوينى انسان تعقّل كند او را مكيال هرچيز و ميزان قدر و