فدك در فراز و نشيب (فارسى) — الصفحة ٨٥

محور دوم : قرآن حديث « لا نورث » را تكذيب مىكند

كه از من ارث برد و از خاندان يعقوب نيز ارث برده و او را اى پروردگار من مورد پسند و رضايت خود گردان .

بديهى است كه هر چه بر خلاف كتاب خدا باشد به طور حتم و ضرورت مردود است ، زيرا حقيقتِ معناى ميراث در لغت و در شرع عبارت است از انتقال آن چه كه از ارث‌گذارنده بر جاى مانده است به وارثان او بعد از فوتش - چه مِلك باشد چه حق - آن هم مطابق با حكم الهى كه در فقه بيان شده است .

روشن است كه حمل كردن اين موضوع بر نبوّت و علم خلاف ظاهر است . چرا كه نبوّت از امورى نيست كه بتوان آن را از خداوند طلب كرد ، زيرا نبوّت به انتخاب و گزينش الهى است و هيچ فردى در آن نقشى ندارد و درخواست و طلب هيچ فردى نيز در آن اثرى نخواهد گذاشت .

فراتر اين كه در آيات قرآن قرينه‌هاى متعدّدى وجود دارد كه تأكيد مىكند كه مقصود از ميراث ، مال و دارايى است ، نه نبوّت و علم .

در آيه‌اى از قرآن دربارهء داوود و سليمان عليهما السلام آمده است :

« وَكُلًّا آتَيْنا حُكْمًا وَعِلْمًا » « 1 » .

و به هر يك از آنان داورى و دانش فراوان داديم .

( 1 ) سورهء انبياء : آيهء 79 .