نگاهى به آيه ولايت (فارسى) — الصفحة ٥٣

پاسخ

دانسته و آن حضرت را در قرآن مدح كرده است .

پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله نيز خاتم بخشى امير مؤمنان على عليه السلام در حال ركوع را از فضايل او برشمرده است .

مؤمنان و مسلمانان ، از زمان نزول اين آيه تا به امروز ، آن را از فضيلت‌ها و ويژگىهاى منحصر به فرد آن امام همام دانسته‌اند .

بديهى است اگر اين كار امام كوچك‌ترين اشكالى داشت ، هيچ‌گاه اين عمل از مناقب و فضايل امير مؤمنان على عليه السلام به شمار نمىآمد . دوم : امير مؤمنان على عليه السلام در نماز به امور دنيوى توجّه نكرده ، بلكه تمام توجّه او به خدا و انجام وظايف بندگى بوده است . در واقع صدقه دادن به فقير عبادتى در ضمن عبادت ديگر بوده و كارى است كه خدا آن را دوست دارد .

شايد بهتر باشد در پاسخ به اين شبهه به بزرگان اهل سنّت كه داراى ذوق عرفانى بوده‌اند مراجعه كنيم .

آلوسى در اين مورد مىنويسد : همين سؤال را از ابن جوزى « 1 »

( 1 ) گفتنى است كه ابن جوزى ، جدّ سبط بن جوزى است ، توجّه به اين نكته لازم است ، چرا كه گاهى بين ابن جوزى و سبط بن جوزى اشتباه مىشود . مراد در اين‌جا ابو الفرج ابن جوزى حنبلى است كه حافظ حديث بوده و صاحب تأليفات زيادى است و در سال 597 ه درگذشته است .