نگاهى به حديث منزلت (فارسى) — الصفحة ١٣٩

داستان اروى با معاويه

وائل مىمانى . پس تو را فرزند او شمردند .

به ناگاه مروان گفت : پيرزن بس كن ! و فقط به كارى كه به جهت آن به اين جا آمده‌اى بپرداز .

اروى گفت : تو نيز اى پسر زن سبزچشم ! سخن مىگويى ؟

سپس به معاويه رو كرد و گفت : به خدا سوگند ! جز تو كسى به اين‌ها جرئت اهانت به مرا نداده است . به راستى تو كسى هستى كه مادرت در هنگام كشته شدن حمزه اين گونه سرود :

نحن جزيناكم بيوم بدر * والحرب بعد الحرب ذات سعر

ما كان لي في عتبة من صبر * وشكر وحشيّ عَلَيّ دهري

حتّى ترمّ أعظمى في قبري

ما پاسخ روز بدر را به شما داديم ، جنگى كه بعد از جنگ باشد آتشين خواهد بود .

من نمىتوانستم در فراق عتبه صبر كنم . تمام زندگيم سپاسگزار وحشى هستم . تا آن هنگام كه استخوان‌هايم در قبر پنهان شود .

دخترعموى من در پاسخ او گفت :

خَزيتِ في بدرٍ وبعدَ بدرِ * يا بنت جبّار عظيم الكفر

در جنگ بدر و بعد از بدر ذليل و خوار شدى . اى دختر ستمگرى كه كفرش بسيار عظيم است .