مهرورزى به اهل بيت (ع) از ديدگاه قرآن و سنت (فارسى) — الصفحة ٤٠

روايت حاكم نيشابورى

و فرزند وصى او هستم . من فرزند بشارت دهنده و بيم دهنده هستم .

من فرزند دعوت كننده به سوى خدا به اذن او و فرزند چراغ روشن‌گر هستم . من فرزند كسى هستم كه جبرئيل براى ما نازل مىشد و از نزد ما به عالم بالا ، صعود مىنمود .

من از خاندانى هستم كه خداوند هر گونه رجس و پليدى را از آن‌ها زدود و پاك و پاكيزه‌شان ساخت . من از خاندانى هستم كه خداوند بزرگ مودّت و مهرورزى به آن‌ها را واجب كرد و در قرآن بر پيامبر صلى اللَّه عليه وآله فرمود : « بگو : من از شما پاداشى درخواست نمىكنم جز مودّت و مهربانى به خويشاوندان » .

پس منظور از دريافت حسنه و نيكى ، مودّت و دوستى ما خاندان رسالت است .

حاكم نيشابورى در تفسير اين آيه شريفه در بخش تفسيرى المستدرك على الصحيحين چنين مىنگارد :

بخارى و مسلم در تفسير اين آيه فقط به حديث عبدالملك بن ميسره زرّاد ، از طاووس ، از ابن عباس اتفاق نظر دارند كه منظور از « قربى » در آيه شريفه قرباى آل محمّد عليهم السلام هستند . « 1 »

( 1 ) . همان : 2 / 444 .