مهرورزى به اهل بيت (ع) از ديدگاه قرآن و سنت (فارسى) — الصفحة ١٢٠

مكى بودن سوره شورا و نبود حسنين

و درخواست كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند ، اجابت مىكند و از فضل و احسانش بر آنان مىافزايد و براى كافران عذابى سخت خواهد بود .

همان گونه كه ملاحظه مىشود ، آيه مودّت پس از « ذلِكَ الَّذي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ » آمده است .

شايد كسى بگويد : پس از آيه مودّت ، اين گونه آمده است : « أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا » .

در پاسخ وى مىگوييم : منظور از اين افراد ، مشركان نيستند ، بلكه منظور كسانى هستند كه به ظاهر مسلمان و در باطن منافق هستند .

بيان‌گر اين معنا گفتار بعدى خداوند متعال است كه مىفرمايد :

« وَهُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَيَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَيَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ » .

بنابراين ، مخاطب آيه مشركان نيستند ؛ زيرا كه واژه « توبه » در قرآن كريم جز درباره مسلمانان معصيت‌كار ، به كار نرفته است .

اگر كسى بپرسد كه آيا در مكه منافقان نيز در شمار مسلمانان بوده‌اند ؟

در پاسخ وى مىگوييم : آرى ! در اين زمينه به گفتار پژوهش‌گران