امامت اميرالمؤمنين (ع) در سنجش خرد (فارسى) — الصفحة ٧١
سخن پايانى ، ترجيح مفضول بر فاضل !
روايات صحيح را دروغ دانسته و معناى شجاعت ، كشتن و جنگيدن در راه خدا را تغيير داده است .
با مراجعه به كتاب المواقف ، شرح المواقف ، شرح المقاصد و ديگر كتاب‌هاى اهل سنّت روشن مىشود كه همهء آن‌ها پريشان شده و به آن چه مىگويند علم ندارند و ندانسته حكم مىكنند . گاهى تقديم غير عالم بر عالم را قبيح مىدانند و اين احاديث را صحيح مىشمارند و گاهى در اين حكم ترديد كرده و گويا نمىدانند كه اين قاعدهء عقلى قبيح است يا نه ؛ از اين رو بحث را به حال خود رها مىكنند .
اكنون سخن قاضى ايجى صاحب كتاب المواقف را نقل مىكنيم تا روشن شود كه چگونه در اين مسأله پريشان حال و سرگردان شده و سكوت اختيار كرده است . نه اين حكم را قبيح مىداند و نه آن را رد مىكند ؛ ولى ما مىدانيم علّت سرگردانى او اين است كه به آن چه مىگويد علم ندارد و ندانسته سخن مىگويد .
وقتى از قاضى ايجى سؤال مىشود كه دربارهء برترى على عليه السلام بر ابوبكر چه فتوايى دارد ؟ و آيا ابوبكر را بر على بن ابى طالب مقدّم مىدارد يا نه ؟
چنين پاسخ مىدهد : تشخيص برترى يكى از اين دو بر ديگرى از عهدهء ما بيرون است و ما نمىتوانيم به اين امر پى ببريم ؛ ولى اصحاب