امامت اميرالمؤمنين (ع) در سنجش خرد (فارسى) — الصفحة ٧٠

سخن پايانى ، ترجيح مفضول بر فاضل !

آرى ، كسانى به صحيح بودن اين احاديث اعتراف دارند ؛ ولى تقديم غير عالم را بر عالم قبيح نمىدانند ! بنا بر اين كسانى كه به امامت ابوبكر و عمر اعتقاد دارند ، دو گروه هستند :

گروه نخست : كسانى كه تقديم فرد ناآگاه را بر انسان آگاه قبيح نمىدانند ، ولى تمام احاديث و روايات را قبول دارند كه فضل بن روزبهان از اين گروه است .

گروه دوم : كسانى كه اين حكم عقلى را قبول دارند ؛ ولى رواياتى را كه به سندهاى صحيح وارد شده دروغ مىدانند همانند ابن تيميّه كه همهء احاديث را رد كرده است .

فضل بن روزبهان و ابن تيميّه استدلال‌هايى را كه علّامه حلىرحمه اللَّه بر امامت اميرالمؤمنين عليه السلام آورده رد كرده و هر كدام راهى را انتخاب كرده‌اند .

ابن روزبهان هم‌چون ابن تيميّه ناگزير به تصرف‌هاى قبيح و ناپسند نمىشود . وى مىگويد : واجب نيست كه امام بر ديگران برترى داشته باشد ؛ بلكه اگر فردى نادان بر انسان دانا مقدّم شود قبيح نخواهد بود و با اين سخن ، حكمى كرده است كه از ابتداى آفرينش جهان تا روز رستاخيز هيچ صاحب عقلى چنين حكم نمىكند .

از آن طرف ابن تيميّه مطابق اين حكم عقلى سخن گفته ؛ ولى تمام