امامت اميرالمؤمنين (ع) در سنجش خرد (فارسى) — الصفحة ٥٣
گسترش علم و دانش به وسيله على عليه السلام و شاگردان آن حضرت
پيش از ورود اميرالمؤمنين عليه السلام در زمان حكومت ظاهرى به كوفه ، صحابى بزرگ رسول خدا عبداللَّه بن مسعود در آن شهر سكونت داشت .
عالم بزرگ شهر شام نيز ابوالدرداء شاگرد عبداللَّه بن مسعود بود كه او نيز از شاگردان اميرالمؤمنين عليه السلام بود .
انتشار علم به شهرهاى بصره و مكّه نيز توسط عبداللَّه بن عباس ، شاگرد مكتب اميرالمؤمنين عليه السلام انجام يافت و علوم اسلامى در آن شهرها منتشر شد .
سبب نشر علم و دانش به شهر يمن نيز مسافرت‌هاى زيادى بود كه حضرت على عليه السلام به آن شهر داشت كه نتيجهء آن مسلمان شدن قبيلهء هَمْدان به دست آن حضرت است .
امير مؤمنان على عليه السلام فضايل و امتيازهاى ديگرى نيز دارد كه پيش‌تر آن‌ها را بيان كرديم ؛ از جمله حديث
« أنا مدينة العلم » ، « أنا دار الحكمة »
، احاديث ديگرى از اين قبيل ، روايت‌هايى كه در تفسير آيه « وَتَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ » وارد شده ، شهادت بزرگان اصحاب پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله و عالمان بزرگ در قرن‌هاى مختلف در حق آن حضرت و نشر و پخش علوم و معارف اسلامى به تمامى شهرها و آبادىها به دست آن بزرگوار ؛ همهء اين امور و شواهد بيان‌گر اين است كه تنها مرد ميدان علم و دانش