امامت اميرالمؤمنين (ع) در سنجش خرد (فارسى) — الصفحة ٤٨

4 . اعتراف معروف عمر

3 . ابن المنذر ؛

4 . ابن ابى حاتِم ؛

5 . بيهقى ؛

6 . ابن عبدالبرّ ؛

7 . محبّ طبرى ؛

8 . متّقى هندى در كنز العمّال . « 1 »

عالمان ديگرى هم‌چون عبدالرزّاق صنعانى ، بُخارى ، دارقُطْنى و ديگر پيشوايان بزرگ اهل سنّت گفته‌اند : در موارد بيشترى عمر اين جمله را به زبان جارى كرده كه از آن جمله در جريان زن ديوانه‌اى است كه مرتكب زنا شده بود و عمر امر كرد كه او را سنگسار كنند ؛ ولى على بن ابى طالب عليهما السلام از اين حكم جلوگيرى كرد . « 2 » در جاهاى ديگر نيز عمر به نادانى خود اقرار كرده كه نياز به ذكر آن موارد نيست ؛ اما براى نمونه سخن مَنّاوى را در اين زمينه مىآوريم .

مَنّاوى حديث شريفى را نقل مىكند كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله فرمود :

عليّ مع القرآن والقرآن مع عليّ لن يفترقا حتّى يردا

( 1 ) . الاستيعاب : 3 / 1103 ، الرياض النضره : 2 / 161 . ( 2 ) . فيض القدير : 4 / 357 .