مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — الصفحة ٩١
فصل سوم : محرّمات احرام
« 308 » م - ذبح و خوردن حيوانات اهلى مثل مرغ خانگى و گاو و گوسفند و شتر مانع ندارد .
« 309 » م - پرندگان ، جزء شكار صحرايى مىباشند و ملخ نيز در حكم شكار صحرايى است .
« 310 » م - احتياط واجب آن است كه زنبور را نشكد اگر قصد اذيت او را نداشته باشد .
« 311 » م - نگاه داشتن صيد حرام است چه خودش شكارش كرده يا ديگرى چه در حرم صورت گرفته باشد يا در بيرون .
« 312 » م - اگر پرنده‌اى كه نزد او است « پر » در نياورده يا پر او را چيده‌اند واجب است آن را حفظ كند تا پر درآوردن و آن را رها كند بلكه بعيد نيست كه واجب باشد حفظ بچه صيد را ، مثل آهو برّه تا بزرگ شود و رها كند آن را .
« 313 » م - هر شكارى كه حرام است ، جوجه و تخم آن نيز حرام است .
بدان كه در شكار احكام بسيارى است و چون محل حاجت چندان نيست از بيان آنها خوددارى شد .
دوم - جماع كردن با زن ، و بوسيدن و دست بازى كردن و نگاه بشهوت . بنابر اظهر تلذذ از صدا و سخن گفتن با او اشكال ندارد گرچه احوط ترك آن است .
« 314 » م - اگر كسى در احرام عمرهء تمتع ، از روى علم و عمد با زن چه در قبل و چه در دبر و يا با مرد جماع كند چنانچه پس از فراغت از سعى باشد عمره‌اش باطل نمىشود و كفاره بر او واجب است بلكه چنين است اگر پيش از سعى باشد زيرا بطلان عمره‌اش محل اشكال است و احتياط واجب آن است