مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — الصفحة ٢٠١
فصل ششم : سعى و بعض احكام آن
« 830 » م - در سعى ما بين صفا و مروه جايز است سواره و بر روى محمل ، چه در حال اختيار و چه با عذر لكن راه رفتن افضل است .
« 831 » م - طهارت از حدث خبث و ستر عورت در سعى معتبر نيست گرچه احوط مراعات طهارت از حدث است .
« 832 » م - واجب است سعى را بعد از طواف و نماز آن بجا آورد و اگر عمدا پيش از آنها بجا آورد بايد بعد از طواف و نماز آن را اعاده كند .
« 833 » م - اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف اقوى آن است كه آن را اعاده كند و همچنين است اگر از روى ندانستن مسأله مقدم بدارد .
« 834 » م - واجب است رفتن و برگشتن از راه متعارف باشد ، پس اگر از راه غير متعارف به صفا برود يا به مروه برود سعيش باطل است .
« 835 » م - اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد . احوط وجوبى سعى از همان راهى است كه از اول متعارف بوده .
« 836 » م - اگر طبقه زيرزمينى درست شد و كوه صفا و مروه ريشه‌دار بود و سعى بين آن دو واقع شد و احوط وجوبى سعى از طبقه روى زمين است .
« 837 » م - واجب است در وقت رفتن به طرف مروه متوجه به آنجا و وقت رفتن رو به صفا متوجه به آن باشد ، پس اگر عقب عقب برود يا پهلو را به طرف صفا يا مروه كند و برود باطل است ، لكن نگاه كردن به چپ و راست بلكه گاهى به پشت سر اشكال ندارد .