مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — الصفحة ١٠٠
فصل سوم : محرّمات احرام
نهم - پوشيدن موزه و چكمه و گيوه و جوراب و هرچه تمام روى پا را مىگيرد .
« 369 » م - اين حكم اختصاص به مردان دارد و براى زن مانع ندارد .
« 370 » م - اگر مرد محتاج شود به پوشيدن چيزى كه روى پا را مىگيرد احتياط واجب آن است كه روى آن شكاف دهد .
« 371 » م - در پوشيدن آنچه روى پا را مىگيرد . بنابر احتياط واجب كفاره‌اش يك گوسفند است .
دهم - فسوق است .
« 372 » م - فسوق اختصاص به دروغ گفتن ندارد بلكه فحش دادن و فخر به ديگران در صورتى كه مشتمل بر اهانت و توهين به آنها باشد نيز فسوق است ، و از براى فسوق كفاره نيست ، فقط بايد استغفار كند ، و مستحب است چيزى كفاره بدهد و اگر گاو ذبح كند بهتر است .
يازدهم - جدال است و آن گفتن « لا و اللّه » و « بلى و اللّه » است .
« 373 » م - آنكه گفتن كلمه « لا » و كلمه « بلى » و در ساير لغات مرداف آن مثل « نه » و « آرى » دخالتى در جدال ندارد ، بلكه قسم خوردن در مقام اثبات مطلب يا رد غير ، جدال است .
« 374 » م - قسم اگر به لفظ « اللّه » باشد يا مرادف آن مثل « خدا » در زبان فارسى جدال است و اما قسم به غير خدا به هركس ملحق به جدال نيست .
« 375 » م - احتياط واجب الحاق ساير اسماء اللّه است به لفظ جلاله ، پس اگر كسى قسم بخورد به رحمان و رحيم و خالق سموات و ارض ، جدال محسوب مىشود به احتياط واجب .