منتخب المسائل (فارسى) — الصفحة ٣٤٥
سوّم : شير دادن ( رضاعى )
مانعى ندارد ، ولى نسبت به كسى كه نمىداند آيا توبه كرده يا نه ، كراهت دارد . براى آگاهى از توبه او همين مقدار كافى است كه او را به گناه دعوت كند و او امتناع نمايد .
( مسأله 1627 ) اگر كسى با زن شوهردار ، و يا زنى كه در عدّه طلاق رجعى است ، زنا كند ، بنابر احتياط واجب آن زن بر او حرام ابدى مىشود ، اگرچه از شوهردار بودن ، يا در حال عدّه بودن او آگاه نباشد .
( مسأله 1628 ) در اين مسأله در مورد شوهردار بودن فرق نمىكند كه شوهر دائمى داشته باشد يا ازدواج موقّت كرده باشد .
( مسأله 1629 ) اگر زن شوهردار زنا كند ، به همسر خود حرام نمىشود .
( مسأله 1630 ) انسان نمىتواند بيش از چهار زن دائمى داشته باشد ، ولى در مورد زن موقّت محدوديّتى نيست .
سوّم : شير دادن ( رضاعى )
سوّم : شير دادن ( رضاعى )
( مسأله 1631 ) شير دادن با شرايط زير موجب محرميّت و حرمت ازدواج مىشود :
1 - شير خوردن به وسيله مكيدن از پستان زن باشد ، نه به وسيله شيشه و امثال آن .
2 - شير خوردن به صورت كامل باشد ، يعنى در هر نوبت بچّه سير شود . شير خوردنهاى بريده بريده موجب نشر حرمت نمىشود ، اگرچه تعداد آنها زياد باشد .
( مسأله 1632 ) فاصله‌هاى كوتاه مدّت در ميان هر نوبت شيردهى ، براى سرگرم شدن بچه يا جابجا شدن او از پستانى به پستان ديگر و يا مانند آنها ، مانع از نشر حرمت نمىشود .
3 - شيردهى به مقدار لازم باشد ، و آن عبارت است از :
1 ) پانزده بار شيردهى پياپى ، بدون فاصله شدن شيرِ زن ديگر .
2 ) شيردهى به مدّت يك شبانه روز كامل ، به طورى كه به مدّت 24 ساعت