منتخب المسائل (فارسى) — الصفحة ٣٤

احكام وضو

( مسأله 82 ) در وضو بايد انسان شخصا اعضاى وضو را بشويد و مسح كند و اگر ديگرى او را وضو دهد ، وضويش باطل مىشود .

( مسأله 83 ) كسى كه شخصا قادر به وضو نيست ، كمك كردن ديگرى مانعى ندارد ، ولى بايد خودش نيّت كند نه وضو دهنده .

( مسأله 84 ) وضو دهنده بايد كمك كند تا وضو گيرنده با دست خود به سر و پاهايش مسح كند ، اگر ممكن نباشد ، دست‌هاى خودش را خشك مىكند ، و از دست‌هاى وضو گيرنده آب اخذ كرده و با رطوبت آن به سر و پاهاى شخص ناتوان مسحمىكند و اگر آن هم ممكن نباشد ، با رطوبت دستش بر سر و پاهاى شخص ناتوان مسح كرده تيمّمى را نيز بر آن ضميمه مىكند .

( مسأله 85 ) در وضو موالات شرط است ، يعنى بايد اعمال وضو را پشت سر هم انجام دهد و به قدرى فاصله نيندازد كه به هنگام شستن يك عضو ، رطوبت عضو قبلى به كلّى خشك شده باشد .

( مسأله 86 ) در وضو رعايت ترتيب شرط است ، يعنى بايد اوّل صورت ، سپس دست راست ، آنگاه دست چپ را بشويد ، بعد از آن سر ، آنگاه پاها را مسح نمايد .

( مسأله 87 ) در وضو شستن هر يك از اعضاى وضو ، بار اوّل واجب بار دوّم جايز و بار سوم حرام و بدعت است و وضو را نيز باطل مىكند .

( مسأله 88 ) مسواك هميشه مستحب است و پيش از وضو تأكيد فراوان شده است .

( مسأله 89 ) موقع وضو گرفتن آدابى هست كه رعايت آنها مستحب است ، كه از آن جمله است :

1 - نام خدا را بر زبان جارى كردن .

2 - دعاهاى رسيده از معصومين را خواندن .

3 - پيش از وضو سه بار مضمضه كردن .

4 - سپس سه بار استنشاق نمودن .