منتخب المسائل (فارسى) — الصفحة ٢٦٥
احكام وديعه ( امانت )
احكام وديعه ( امانت )
احكام وديعه ( امانت )
وديعه عقدى است كه نتيجه آن به امانت نهادن مالى در نزد كسى براى نگهدارى آن مىباشد .
( مسأله 1285 ) وديعه با هر لفظ و عمل دالّ بر آن تحقق مىيابد .
( مسأله 1286 ) در وديعه امين و امانتگذار هر دو بايد بالغ ، عاقل ، رشيد و مختار باشند .
( مسأله 1287 ) امين نمىتواند در امانت طورى تصرّف كند كه نقصى در آن پديد آيد ، مثل خوردن و پوشيدن . و نبايد كارى انجام دهد كه آن را در معرض تلف قرار دهد ، مثل باز كردن قفل و جعبه آن ، و امثال آن از كارهايى كه بر خلاف نظر امانتگذار باشد . و اگر چنين كارى انجام بدهد ، در امانت زياده‌روى كرده و به آن تجاوز نموده است .
( مسأله 1288 ) اطلاق وديعه ايجاب مىكند كه شخص امانتدار مطابق روال عرف در حفظ آن تلاش كند ، به طورى كه عرفا او را سهل‌انگار به شمار نياورند .
( مسأله 1289 ) امانتدار بايد همواره به طرز متعارف امانت را رعايت كند ، اگر آب و غذا نياز دارد ، و يا احتياج به آفتاب و هواخورى دارد ، و يا نياز به باز كردن و بستن و خشك كردن و غيره دارد ، بايد آنها را به موقع انجام دهد و در آنها كوتاهينكند و گرنه سهل‌انگار به شمار آيد .
( مسأله 1290 ) اگر دفع شرّ ظالم از امانت ، متوقّف بر دروغ يا قسم دروغ باشد ، بر امانتدار واجب است كه آن را انجام دهد . اگر عمدا نكند ، ضامن و