منتخب المسائل (فارسى) — الصفحة ٢٣٣
احكام سلف ( پيش فروش )
احكام سلف ( پيش فروش )
احكام سلف ( پيش فروش )
سَلَف عبارت از معامله ايست كه در آن كالا به صورت كلّى و مدّت‌دار ، ولى بهاى آن نقدا پرداخت شود ، دقيقا بر عكس نسيه ، كه در آن جنس نقد و پول مدت دار مىباشد .
به معامله سلف ، « سَلَم » نيز گفته مىشود .
( مسأله 1143 ) در معامله سلف بايد مدّت‌دار بودن كالا شرط شود ، و گرنه معامله تبديل به نقد مىشود .
( مسأله 1144 ) انسان نمىتواند يك جنس مشخّصى را كه فعلًا مالك آن نيست ، به كسى بفروشد ، به اين منظور كه از صاحبش خريدارى كند ، يا از مالكش بخواهد كه به او ببخشد ، آنگاه به مشترى تحويل دهد . و اگر چنين كارى را انجام دهدمعامله باطل است .
( مسأله 1145 ) در فرض بالا اگر آن جنس را از مالكش خريدارى كند ، مشترى مالكِ آن نمىشود و بر مشترى واجب نيست كه آن را خريدارى كند .
( مسأله 1146 ) در معامله سلف چند شرط هست :
1 - اوصاف كالا فى الجمله ضبط شود و تا اختلاف زيادى در بين نباشد . مثلًا حيوان را با سنّ ، طعام را با نوع و وزن و پارچه را با نوع بافت و طول و عرض مشخّص نمايند .
( مسأله 1147 ) در بيع سلف تعيين همه جزئيات كالا كه در قيمت و يا رغبت مشترى اثر دارد ، شرط نيست ، بلكه بيان اجمالى آنها كافى است .
2 - در مجلس معامله بايد بهاى كالا دريافت شود و گرنه بيع سلف واقع