آداب و احكام كسب و كار (فارسى) — الصفحة ٢٦

* خيانت

ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُون ؛ « 1 »

« ممكن نيست هيچ پيامبرى خيانت ورزد و هر كس خيانت كند ، روز رستاخيز آنچه را در آن خيانت كرده ، با خود به صحنه محشر مىآورد . سپس به هر كس ، آنچه را فراهم كرده ( و انجام داده ) است ، به طور كامل داده مىشود ( و به همين دليل ) به آنها ستم نخواهد شد ( چرا كه محصول اعمال خود را خواهند ديد ) » .

اين آيه به دنبال آيات « غزوه احد » نازل شده و پاسخ به كسانى است كه گفتند :

مىترسيم پيامبر در تقسيم غنايم ما را از نظر دور بدارد .

خداوند متعال در اين آيه اوّل ساحت مقدس انبيا را به طور كلّى از خيانت منزه داشته است ، سپس به طور عام مىفرمايد : هر كس خيانت كند ، در روز رستاخيز چيزى را كه خيانت كرده به عنوان مدرك جرم بر دوش خويش حمل مىكند و با خود مىآورد و در برابر همگان رسوا مىشود « 2 » و خداوند ، خيانت كنندگان را دوست ندارد : إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْخائِنِين « 3 » .

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « كسى كه در دنيا در امانت خيانت كند و آن را به صاحبش ندهد تا بميرد ، بر غير دين اسلام مرده ، و خدا را در حالى كه بر او خشمناك است ، ملاقات مىكند » . « 4 »

و نيز فرمود : « دستور داده مىشود شخص خائن را در آتش افكنند . پس تا ابد در گودال‌هايى از آتش دوزخ فرو مىرود » . « 5 »

همچنين آن حضرت فرمود :

« الْأَمَانَةُ تَجْلِبُ الْغِنَى وَ الْخِيَانَةُ تَجْلِبُ الْفَقْرَ ؛ « 6 »

امانت‌دارى ، موجب ثروت و خيانت‌كارى ، سبب تهيدستى است » .

امام صادق عليه السلام نيز مىفرمايد : « از عذاب خدا بترسيد و امانت را به صاحبش برگردانيد . اگر كشنده حضرت على عليه السلام ، مرا بر چيزى امين قرار دهد ، حتماً امانتش را

( 1 ) . ال عمران / 161 . ( 2 ) . تفسير نمونه ، ج 3 ، ص 197 و 198 . ( 3 ) . انفال / 60 . ( 4 ) . وسائل الشيعه ، كتاب الوديعه ، باب 3 ص 4 . ( 5 ) . همان ، باب 2 ، ص ؟ ( 6 ) . وسائل الشيعه ، كتاب والوديعه ، باب 3 ص 641 .