روزه سپر مؤمن (به ضميمه احكام روزه) (فارسى) — الصفحة ٧٥

كفاره روزه :

1 - در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند و با حال جنابت ، يك يا چند روز روزه بگيرد .

2 - در ماه رمضان ، بدون اينكه تحقيق كند صبح شده يا نه ، كارى كند كه روزه را باطل مىكند ؛ مثلا آب بخورد و بعدا معلوم شود صبح بوده است ( بنابر احتياط واجب )

3 - كسى بگويد : صبح نشده و روزه‌دار با اعتماد به گفته او ، كارى كند كه روزه را باطل مىكند و بعدا معلوم شود صبح بوده است .

4 - روزه‌هايى كه به سبب سفر ، باطل شده است .

5 - روزه‌هاى ايام حيض و نفاس بانوان .

6 - بر اثر ندانستن مسئله ، مبطلى انجام داده ولى نمىتوانسته مسئله را ياد بگيرد ، يا اصلا متوجه نبوده .

7 - به سبب بيمارى روزه نگيرد و بيماريش پس از ماه رمضان بر طرف شود .

8 - براى خنك شدن يا بىجهت آب در دهان برگرداند و بىاختيار فرو رود .

* در موارد زير فقط بايد براى هر يك روز ، يك مُد طعام به فقير داده شود ولى قضا و كفاره ندارد :

1 - كسى كه به سبب پيرى ، روزه گرفتن برايش مشتقت دارد و بعد از رمضان نيز نمىتواند قضاى آن را به جاى آورد .

2 - مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود و روزه گرفتن برايش مشتق دارد ولى اگر بعد از ماه رمضان بتواند قضاى آن را به جاى آورد بنابر احتياط واجب بايد به جا آورد .