احكام بانوان (فارسى) — الصفحة ١٢٤
احكام سجود
سپس به سجده برود و مستحب است در حال ايستاده و در حال آرامى بدن ذكر سَمِعَ الله لِمَن حَمِدَه را بگويد
احكام سجود
احكام سجود
22 - 33 - نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب ومستحبّ ، بعد ازركوع دو سجده كند و سجده آن است كه پيشانى و كف دو دست و سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد .
22 - 34 - اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد ، سجده نكرده است ، اگرچه جاهاى ديگر به زمين برسد ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهواً جاهاىديگر را به زمين نرساند ، يا سهواً ذكر نگويد ، سجده صحيح است .
22 - 35 - بايد در سجده سه مرتبه
« سُبْحانَ اللّهِ »
يا يك مرتبه
« سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلى وَبِحَمْدِهِ »
بگويد و احتياطاً مطلق ذكر كافى نيست . چنانچه در ركوع گذشت و بايد اين كلمات دنبال هم و به عربى صحيح گفته شود ومستحبّ است
« سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلَى وَبِحَمْدِهِ »
را سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد .
22 - 36 - در سجود بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد و موقع گفتن ذكر مستحبّ هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور داده‌اند بگويد ، آرام بودن بدن لازم است .
22 - 37 - اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد و بدن آرام بگيرد ، عمداً ذكر سجده را بگويد يا پيش از تمام شدن ذكر ، عمداً سر از سجده