آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — الصفحة ٨٣

وظايف رهبر در مقابل فرماندهان سپاه اسلام

خانواده نسبت به فرزندشان .

2 . نيرو بخشيدن به فرماندهان ؛ به طورى كه رهبر از هيچ چيزى كه باعث قدرت يافتن آنها مىشود ، دريغ نكند و آنچه را كه موجب تقويت و نيرومندىشان مىگردد ، مشكل و بزرگ و غيرعملى به حساب نياورد .

3 . توجه دائمى نسبت به فرماندهان ؛ بدين معنا كه رهبر مىبايست همواره از حال فرماندهان و مسائل زندگى آنان آگاه باشد ، به آنها لطف و محبت داشته باشد و اين مسأله را ناچيز و بىاهميّت نداند ؛ زيرا ارتشيان و فرماندهان سپاه ، وقتى به مناسبت‌هاى گوناگون از رهبر خود ، لطف‌هاى كوچك و بزرگ ببينند نسبت به وى حُسن ظنّ پيدا مىكنند و همين باعث مىشود كه با او كمال همكارى و خيرخواهى را داشته باشند و در خدمتش به جان بكوشند .

4 . رهبر نبايد به خاطر آن كه كارهاى بزرگى براى فرماندهان انجام داده و الطاف چشمگيرى نسبت به آنها كرده است ، وظيفهء خود را تمام‌شده بداند و ديگر از انجام كارهاى كوچك براى آنها خوددارى ورزد . بسا كارهاى ظاهراً ناچيز و لطف‌هاى كوچك هستند كه بسيار ظريف و مؤثّرند و در جلب محبّت و جذب قلوب افراد نقش مهمىدارند .

پس فرماندهان نيز همان‌طور كه از رهبر خود انتظار كارهاى بزرگ دارند و به آن نيازمندند ، از كارهاى كوچك و ظريف او نيز شادمان مىشوند و بر رهبر است كه هر كدام از اين گونه كارها را در موقع خود انجام دهد . حضرت در اين باره مىفرمايد :

ثُمَّ تَفَقَّدْ مِنْ أُمُورِهِمْ مَا يَتَفَقَّدُ الْوَالِدَانِ مِنْ وَلَدِهِمَا وَ لا يَتَفَاقَمَنَّ فِي نَفْسِكَ شَيْءٌ قَوَّيْتَهُمْ بِهِ وَ لا تَحْقِرَنَّ لُطْفاً تَعَاهَدْتَهُمْ بِهِ