رساله وحدت از ديدگاه عارف و حكيم (فارسى) — الصفحة ٠.٤٦

كلمات قصار تنى چند از مشايخ عظام در معرفت حق سبحانه

كريمه رب ابرار ، ساقى ابرار است و در اين رب و اضافه آن به هم هم مطالبى است ، اين زمان بگذار تا وقت دگر

طهور صيغت مبالغت است ، طاهر پاك است و طهور پاك كننده ، آب مضاف ممكن است كه طاهر باشد اما مسلما طهور نيست اما مطلق آن هم طاهر است و هم طهور پس شرابى كه از دست ساقيشان مىنوشند علاوه بر اين كه پاك است پاك كننده هم هست

اين شراب ابرار را از چه چيز تطهير مىكند ؟ امام فرمود : از هر چه كه جز خدا است ، زيرا كه طاهر از دنس اكوان جز خدا نيست دنس چرك است و اكوان موجودات و مراد نقص امكان است كه خداوند از نواقص ممكنات طاهر است زيرا كه صمد حق است اين شراب انسان را از ما سوى الله شست و شو مىدهد صاحب عزم و همت گويد :

مرا تا جان بود در تن به كوشم * مگر از جام او يك جرعه نوشم

بفرمائيد با هم به گلشن راز برويم :

شرابى خور زجام وجه باقى * سقا هم ربهم او راست ساقى

طهور آن مىبود كز لوث هستى * ترا پاكى دهد در وقت مستى

شراب بيخودى در كش زمانى * مگر از دست خود يا بى امانى

بخور مىتا ز خويشت وا رهاند * وجود قطره با دريا رساند

شرابى خور كه جامش روى يار است * پياله چشم مست باده خوار است

سقا هم ربهم چبود بينديش * طهورى چيست صافى گشتن از خويش

زهى شربت زهى لذت زهى ذوق * زهى دولت زهى حيرت زهى شوق

كلمات قصار تنى چند از مشايخ عظام در معرفت حق سبحانه

كلمات قصار تنى چند از مشايخ عظام در معرفت حق سبحانه

افلاطون الهى گويد :

ان شاهق المعرفه اشمخ من ان يطير اليه كل طائر ، و سرادق البصيره احجب من ان يحوم حوله كل سائر ( 28 )

شيخ رئيس در آخر نمط اشارات در مقامات عارفين گويد :

جل جناب الحق عن ان يكون شريعه لكل وارد او يطلع عليه الا واحد بعد واحد