رساله وحدت از ديدگاه عارف و حكيم (فارسى) — الصفحة ٠.٤٥

تبرك به تمسك كلام معجز نظام صادق آل محمد ( ص ) در تفسير طهور

چو ذاتت پاك گردد از همه شين * نمازت گردد آنگه قره العين

نماند در ميانه هيچ تمييز * شود معروف و عارف جمله يك چيز

فى الكافى :

لنا حالات مع الله نحن هو و هو نحن

( 27 )

و فى روايه :

لنا حالات مع الله هو فيها نحن و نحن فيها هو و مع ذلك هو هو و نحن نحن

( كلمات مكنونه فيض ، كلمه پنجاهم ، مروى از امام صادق ( ع )

المروى عن رسول الله صلى الله عليه و آله :

لى مع الله وقت لا يسعنى فيه ملك مقرب و لا نبى مرسل

حكيم متاله مولى على نورى در تعليقه بر شرح حديث دوم توحيد كافى ، صدرالمتالهين در بيان آن افاده فرموده كه : قوله صلى الله عليه و آله

و لا نبى مرسل

نكره فى سياق النفى ، فلا يسعه نفسه ايضا فى ذلك الوقت فاشار الى خفاء نفسه عن نظر نفسه فضلا عن خفاء غيره ( ص ) عن نظر بصيرته البالغه الى درجه لا يتصور فوقها كما قال فكان قاب قوسين او ادنى

تبرك به تمسك كلام معجز نظام صادق آل محمد ( ص ) در تفسير طهور

جميع اين مراتب طهارت را كه موصل به فناى توحيد افعالى و صفاتى و ذاتى ، و موجب نيل به تجلى ذاتىاند اين كلام معجز نظام سلاله نبوت صادق آل محمد صلوات الله عليهم اجمعين كه مسحه اى از علم الهى و قبسى از نور مشكوه رسالت و نفحه اى از شميم رياض امامت است به نحو اتم و اكمل حائز است و آن را امين الاسلام طبرسى در تفسير شريف مجمع البيان در بيان كريمه وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً آورده است بدين صورت : اى يطهر هم عن كل شىء سوى الله اذ لا طاهر من تدنس بشى ء من الا كوان الا الله ، رووه عن جعفر بن محمد عليه السلام

من درامت خاتم ( ص ) از عرب و عجم ، كلامى بدين پايه كه از صادق آل محمد ( ص ) در غايت قصواى طهارت انسانى روايت شده است از هيچ عارفى نه ديده ام و نه شنيده ام

آنكس كه زكوى آشنائى است * داند كه متاع ما كجائى است

حديث به هيات مفرد ، اعنى روى روايت نشده است بلكه به صيغت جمع يعنى رووه مروى است پس خيلى ريشه دار است كه جمعى آن را روايت كرده‌اند در اين