رساله وحدت از ديدگاه عارف و حكيم (فارسى) — الصفحة ٠.١٢٦

تفسير كلمه مباركه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

نباشد اين بهشتى آنچنانه * * * كه نبود واسطه اندر ميانه

بيا در آن بهشتى كن اقامت * * * كه حق بى واسطه بدهد سلامت

بجاى نامه با تو در خطابست * * * دهن بندم كه خاموشى صوابست

ولى حرف دگر دارم نهفته * * * شود گفته ، بود به از نگفته

كه حق سبحانه در ( ص ) قرآن * * * چو فرمايد زاستكبار شيطان

در آن گفت و شنود با عتابش * * * نباشد واسطه اندر خطابش

تدبر كن در آيات الهى * * * كه قرآن بخشدت هر چه كه خواهى

مر آن نامه كه منشور الهى است * * * مپندارى كه قرطاس و سياهى است

حروفش از مداد نور باشد * * * در آن نامه چنين مسطور باشد

كه اين نامه بود از حى قيوم * * * بسوى حى قيوم و من اليوم

ترا دادم مقام كن ازين كن * * * هر چه خواهى انشايش كنى كن

من از كن هر چه خواهم مىشود هست * * * تو هم كن گوى و مى باشد ترا دست

خطاب نامه جامع هست و كامل * * * كه هر يك از بهشتى راست شامل

قيامت را پس از بعد زمانى * * * چه پندارى كه خود اينك در آنى

در آن حد سزاوار مقامت * * * رساند حق تعالى هم سلامت

مقام كن به بسم الله يا بى * * * بهر سور و نمايد فتح بابى

بطى الارض اندر طرفه العين * * * به بينى اين كه من اين الى اين

و يا با اينكه در جايت مقيمى * * * چو آصف آورى عرش عظيمى

به بسم الله كه اذن الله فعلى است * * * تو را فيض مقدس در تجلى است

دما دم جلوه هاى يار بينى * * * چه كالاها درين بازار بينى

متاع عشق را گردى خريدار * * * برون آيى زوسواس و زپندار

ولى ما لم تذق لم تدر ايدوست * * * چشيدى اندكى دانى چه نيكوست

چون بسم الله الرحمن الرحيم جزء هر سوره است بايد در نماز هر بسم الله الرحمن الرحيم به قصد همان سوره خوانده شود ، و تابع حكم همان سوره است و در اينمقام برخى از مسائل فقهى مورد نظر است كه در روايات اهل عصمت و كتب فقهيه اهل ولايت معنون است و ورود در آنها خارج از حوصله رساله است هر چند بى فايده نيست از آن جمله احكامى كه بر عزائم اربع يعنى آن چهار سوره