عاشورا و قيام امام حسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٦
تلازم ابلاغ پيام يك نهضت ، با تجمع ، شعار و ابراز احساسات
شرعى و عرفى نبوده ، بلكه وسيله‌اى براى تمسخر ديگران است و لذا از توانايىهاى خود جهت جلوگيرى از اقامه آن ، بيشترين استفاده را مىكنند ، اين سياست استعمارى را چگونه تفسير مىكنيد ؟
ابلاغ پيام يك نهضت و انتقال آن به نسل‌ها و ملت‌ها ، قطعاً بايد با نوعى تجمع ، شعار و ابراز احساسات خاص همراه باشد ، چنانچه اين مراسم در ابلاغ پيام مسيح از سوى كاتوليك‌ها و احياى آيين‌هاى خاص در روز جهانى كار ، پيام آزادى ابراهام لينكن ( فروزاندن مشعل آزادى ) با تجمع در زير مجسمه آزادى ، در همه ملت‌ها با آداب و رسوم مختلف ديده مىشود .
طبيعى است ابلاغ پيام عاشورا به ملت‌هاى مسلمان و آزادىخواه ، بايد از راه يادآورى شعارها ، كلمات ، و خطبه‌هاى شهداى عاشورا صورت بگيرد و اين مسأله تنها از راه اقامه مراسم عزادارى و ياد يادآوران امكانپذير است .
اگر امروزه وسايل ارتباط جمعى گسترده شده ، بهتر است از آنها نيز استفاده شود .
اما اين كه عده‌اى اين مراسم را به نحو خاص اقامه مىكنند ، چنانچه در سؤال يادآورى شده است ، طبعاً آنها نوعى آداب و رسوم محلى ، قومى مىباشد .
ولى در عين حال ، حتى در آن نوع مراسمى كه ضرر جانى مهلك براى انسان نداشته باشد ، بىاشكال است ، بلكه ابراز آن همان گونه كه جمعى از علماى بزرگ شيعه ، همه آنها را از شعائر مذهبى