ده رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٣٤

مدارج و معارج

پس از وى جرمهاى اسمانى است * كه در وى سورهء سبع المثانى است

نظر كن باز در جرم عناصر * كه هر يك آيتى هستند باهر

پس از ايشان بود جرم سه مولود * كه نتوان كرد اين آيات معدود

به آخر گشت نازل نفس انسان * كه بر ناس آمد آخر ختم قرآن

و اين بنده در دفتر دل گفته است :

حروف عينيش را اتصال است * حروف كتبيش را انفصال است

كه اينجا يوم فصل است و جدائى است * و آنجا يوم جمع است و خدائى است

ترا خود سرّ سرّ توست قاضى * ندارد حال و استقبال و ماضى

كه آن خود مظهرى از يوم جمع است * ولو آن همچو شمس و اين چو شمع است

چه يوم جمع يوم اللّه و اصل است * فروع يوم جمع ايام فصل است

قضا جمع و قدر تفصيل آن است * خزائن جمع و اين تنزيل آن است

قضا علم الهى هست و حشر است * قدر فعل الهى هست و نشر است

قضا روح و قدر باشد تن او * گل او گلبن او گلشن او