ده رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٢١٦

تذنيب

مىبينم كه در آتش معذّبند و فرياد برمىآورند و گويا كه من اكنون آواز زبانهء آتش را مىشنوم كه بر گوش‌هاى من مىپيچد .

رسول اللّه به اصحاب خود فرمود : هذا عبد نوّر اللّه قلبه اين بنده‌ايست كه خداوند دل او را به ايمان روشن كرده است .

سپس رسول اللّه به دو فرمود : ألزم ما أنت عليه از اين حال جدا مشو . آن جوان گفت : يا رسول اللّه براى من از خداوند بخواه كه در خدمت تو شهادت را روزى من گرداند . رسول اللّه بخواست كه طولى نكشيد آن جوان در بعضى از غزوات نبىّ صلّى اللّه عليه و إله و سلّم بعد از نه نفر كه وى دهمين بود شربت شهادت چشيد .

عارف جامى در سبحة الابرار گويد : « 1 »

والى مصر ولايت ذوالنون * آن به اسرار حقيقت مشحون

گفت در كعبه مجاور بودم * در حرم حاضر و ناظر بودم

ناگه آشفته جوانى ديدم * نه جوان سوخته جانى ديدم

لاغر و زرد شده همچو هلال * كردم از وى ز سر مهر سؤال

كه مگر عاشقى اى شيفته مرد * كه بدينگونه شدى لاغر و زرد

گفت آرى به سرم شور كسى است * كش چو من عاشق رنجور بسى است

جناب علامه شيخ بهائى قدّس سرّه در سفر حج بيت اللّه الحرام زمزمه‌هايى را به نام نان و حلوا عقر راه يعنى سوغات آورده است در آن كتاب در بيان قول خداوند متعالى :

إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً « 2 » گويد :

أبذلوا ارواحكم يا عاشقين * ان تكونوا فى هوانا صادقين

( 1 ) . هفت اورنگ جامى . ( 2 ) . بقره / 68 .