يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — الصفحة ٩٥

درجات بهشت و آيات قرآن

به فرزندش محمد بن حنفيه

اعلم ان درجات الجنة على عدد آيات القرآن فاذا كان يوم القيمه يقال لقارى القرآن اقراء و ارق

( ص 65 ج 14 وافى فيض ) بلكه به تعبير قرآن كريم قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً ( كهف 110 ) وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( لقمان 28 )

علامه نظام الدين نيشابورى در شرح مجسطى بطلميوس در بيان قطاع سطحى گويد والدعاوى الواقعه فى هذا الشكل هى 497664 ، فانظر فى هذا الشكل الصغير كيف استلزم جميع تلك المسائل و لا تعجب من قوله عز من قائل و ان ما فى الارض من شجره اقلام ، الاية .

در شب چهارشنبه 27 ذى الحجه 1347 ( ه . ق ) ، بحضور شريف آيه الله استاد علامه طباطبائى تشرف يافتم تا سخن بدينجا رسيد كه فرمودند :

آقا از اينگون‌ه امور حقيقى هرچه داريم از مرحوم آقاى قاضى داريم چه آنچه را كه در حياتش از ايشان تعليم گرفتيم و از محضرش استفاده كرديم ، و چه آنچه را كه طريقى خودمان داريم از مرحوم قاضى گرفتيم . فتبصر .