يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — الصفحة ٥٥٠

نفس ناطقه انسانى را مقام فوق تجرد است

حضور قدسى قديس عيسوى مشرب * كه مرده زنده نمودى به حكمت و عرفان

حضور فخر اماثل جناب علامه * حضور صدر افاضل مفسر قرآن

حضور نور دل و ديدگان اهل و لا * حضور صاحب تفسير فرد الميزان

حضور مالك درج نهاية الحكمه * حضور سالك مجذوب اولياى زمان

پيام ما برسانش كه اى فرشته خصال * كه اى خجسته فعال و كه اى ستوده بيان

ببين تفاوت ره از كجاست تا به كجا * تو را است شادى وصل و مرا غم هجران

لقاى روى توام آنزمان كه شد حاصل * نموده‌ام به حقيقت زيارت انسان

ز امهات و اصول مجالس فيضت * رسيده‌ايم به معنى واقع احسان

سكوت تو همه فكر و كلام تو همه ذكر * بيان تو همه بكر و نوشته‌ات برهان

به حكمت نظرى بو على و تو صنوان * به حكمت عملى بو سعيد و توسيان