يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — الصفحة ٤٢٢
وحدت حقه حقيقيه موضوع مسائل اهل تحقيق به صورت بحث نظرى
و داود و سليمان عليهم السلام ، بلكه در بعضى از روايات ما عدهاى از آنانرا در عداد انبياء معرفى فرمودهاند .
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ
( قرآن كريم فصلت آيه 54 )
در صحف كريمه اهل الله در تبيان مسير تكاملى انسان به مدارج و معارج الهيه اهتمام اكيد و اعتناى شديد بر اقتفاى به كتاب وحى ختمى ( ص ) و اقتداى به سيرت و سنت منطق وسائط فيض حق است كه إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ لذا در تاديه حقائق و رقائق به لسان صدق مرزوقين به فصل خطاب تمسك جستهاند .
اهل تحقيق و اهل نظر هردو حق گفتهاند ولى نسبت ميان حقى كه در نزد اهل تحقيق محقق است ، و ميان حقى كه اهل نظر بدان ناطقاند چون نسبت بين موضوع علمين است كه بدان اشارتى رفت .
كتاب حق بيش از هركتابى از حق و مشتقات آن در موارد گوناگون سخن به ميان آورده است و در هيچ كتابى بدين پايه عنايت به حق نشده است و سرسلسله همهء آن