يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — الصفحة ٣٣٤

رضايت خدا

انسان ، صالح و سودمند نميداند بلكه عملى را صالح مىداند كه به منظور اطاعت از پروردگار و جلب رضايت و خوشنودى او انجام گيرد . عملى مىتواند براى زندگى معنوى و اخروى انسان سودمند باشد و اسباب تكامل روحانى او را فراهم سازد كه خداپسند باشد و صرفا به منظور جلب رضايت او بوقوع پيوندد .

خدا در قرآن مىفرمايد :

بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ . « 1 »

وَ مَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى وَ إِلَى اللَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ . « 2 »

وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً . « 3 »

فَآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ ذلِكَ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . « 4 »

وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ . « 5 »

أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ . « 6 »

عملى مقبول خدا و سبب تقرب بنده واقع مىشود كه براى رضاى خدا و در راه او باشد و به همين جهت مىبينيد كه

( 1 ) - بقره 112 ( 2 ) - لقمان 22 ( 3 ) - نساء 114 ( 4 ) - روم 38 ( 5 ) - بقره 265 ( 6 ) - آل عمران 162