يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — الصفحة ١٨

عشق رفت محمد حسين بهجتى شفق

آنگونه ساخت " شيعه در اسلام " بارور * كانوار او چو مهر شد از هركران پديد

زين خضر ره‌شناس و فروغ هدايتش * پيدا شد از " بدايت حكمت " " نهايتش "

اندك زمانه عارف فرزانه پرورد * كم ، بحر روزگار ، گهر دانه پرورد

اهل دلى چو او همه تقوى و زهد و عشق * مشكل كه دور چرخ درين خانه پرورد

ليكن مباش آنهمه نوميد ، زانكه حق * بس لطفها كه مخفى و رندانه پرورد

تا سايهء " امام خمينى " است برقرار * درياى علم جوشد و در دانه پرورد

تا اين يگانه مشعل تابنده روشن است * امواج نور او همه پروانه پرورد

تا او بود مصائب سنگين ، سبك بود * كز بهر مرغ صبر ، بسى دانه پرورد

او زنده باد ، گر گلى از ما بباد رفت * كو ، موج گل ، دوباره به گلخانه پرورد

ايران ، به هوش باش كه دامان پاك تو * بايد هماره عالم فرزانه پرورد

تا جام حق تهى نشود ، دست تربيت * بايد شراب عشق به پيمانه پرورد

يا رب مباد راه حق از رهسپر تهى * درياى معرفت ز گرامى گهر تهى