يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — الصفحة ١٤٩

استاد عبد اللّه جوادى آملى سيرهء فلسفى استاد علّامهء طباطبائى ( قدّس سرّه )

نيست بلكه دردآور و سد راه خواهد بود زيرا :

كلام الحكماء اذا كان صوابا كان دواء و اذا كان خطاء كان داء ( نهج البلاغه ص 521 )

سر اين اهتمام آن است كه سخنان حكماء در پيرامون عقايد و اصول اساسى دور مىزند و با مهمترين بخش حيات انسانى پيوند عميق دارد لذا اگر صواب بود مايهء فروغ روح و اگر خطا بود موجب سقوط روح خواهد شد .

5 - علمى كه موجب عمل شايسته نباشد و دانشى كه مايهء اطاعت پروردگار نگردد جهل است و يقينى كه پايهء پارسائى و زمينه زهد نباشد شك است زيرا :

لا تجعلوا علمكم جهلا و يقينكم شكا اذا علمتم فاعملوا و اذا تيقنتم فاقدموا ( نهج البلاغه صبحى صالح ص 525 )

6 - دانشمند اگر در انجام وظايف الهى كوتاهى كند و در امتثال دستورات آسمانى سهل‌انگارى نمايد هيچ بهانه‌اى در پيشگاه پروردگار ندارد زيرا :

قطع العلم عذر المتعللين ( نهج البلاغه ص 525 )

7 - كسى كه از فراگيرى علم سودمند تمرد كند و از تحصيل دانش نافع سرپيچى نمايد از فرومايه‌ترين مردم روزگار است ، كه حضرت على ( ع ) فرمود :

اذا ارذل الله عبدا حظر عليه العلم ( نهج البلاغه 526 )