به سوى آفريدگار (فارسى) — الصفحة ١٤١

نتيجه

چنان‌كه ملاحظه مىنماييد بر خلاف فرضيه تكامل دلالت دارد و اگر هم كسى خيلى اصرار كند بيشتر از اين نمىتواند بگويد كه اين آيه سرگذشت بشر را از هنگامى كه به مرحله انسانيت رسيده بيان مىكند ، به هر حال فرضيه تكامل را تأييد نمىنمايد .

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا المُضْغَةَ عِظاماً « 1 »

اين آيه نيز بر عكس آنچه شما استفاده كرده‌ايد كه اشاره‌اى است به تكامل مهره‌داران از بى مهرگان ، مربوط به آفرينش افراد انسان و مراحل تكاملى نطفه تا به مرحله آفرينش روح است ؛ زيرا قبل از اين آيه ، اين دو آيه است :

وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الإنسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طينٍثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً في قَرارٍ مَكين « 2 »

آيات ديگر نيز كه فقط به شماره آنها اشاره كرده‌ايد مفاد و مضمونشان در همين حدود است ، مثل آيه يازده از سوره صافات :

. انّاخَلَقْناهُمْ مِنْ طينٍ لازِبٍ

و مثل آيه دوم از سوره انعام :

هُوَ الَّذي خَلَقَكُمْ مِنْ طينٍ

و آيه پنجم از سوره حج :

فَانّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ

( 1 ) . مؤمنون ، آيهء 14 . ( 2 ) . مؤمنون ، آيات 12 و 13 . .