به سوى آفريدگار (فارسى) — الصفحة ١٤٠

نتيجه

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الّإنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَأٍ مَسْنُونٍ « 1 »

هر آينه به تحقيق آفريديم انسان را از گل سياه بدبوى متغير .

اين آيه مضمونش هر چند با مبادى بعضى نظريات مطابق باشد به طور كلى ، نظريه تكامل را تأييد نمىنمايد و شايد خالى از اشعار به اين نباشد كه آفرينش انسان اين چنين بوده نه انواع ديگر .

هُوَ الَّذي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْكُنَ الَيْها فَلَمّا تَغشّيها حَمَلَتْ حَمْلًا خَفيفاً « 2 »

اوست كه شما را از نفس واحد آفريد و از او جفت او را قرار داد تا به سبب او آرام گيرد پس چون او را در بر گرفت ، بار سبكى برداشت .

آيه فوق به ملاحظه اين آيه

لِيَسْكُنَ الَيْها فَلَمّا تَغشّيها حَمَلَتْ حَمْلًا خَفيفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمّا اثْقَلَت دَعَوَ اللّهَ رَبَّهُما لَئِنْ اتَيْتَنا صالِحاً لَنَكُونَنَّ مِنَ الشّاكِرينَ « 3 »

دلالت بر خلقت آدم و حوّا و فلسفه و فايده ازدواج و چگونگى تكثير افراد بشر و حالات روحى و نفسانى پدر و مادر در هنگام باردارى زن ، دارد و

( 1 ) . حجر ، آيهء 26 . ( 2 ) . اعراف ، آيهء 189 . ( 3 ) . اعراف آيهء ، 189 . .