حضرت سيد الشهداء امام حسين (ع) مصباح هدايت (فارسى) — الصفحة ٣٠
صبر در تشنگى
غيرت و مردانگى بود بسيار سخت و جانگداز بود صبر فرمود ، و آنها را به صبر و وقار و خاموشى و خويشتن‌دارى سفارش مىكرد و برحمت خدا مژده مىداد و مىفرمود :
وَ رَحْمَهُ اللهِ لاتُفارِقُكُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْاخِرَهِ
صبر در غضب و خشم
صبر در غضب و خشم
از پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله روايت است كه نيرومند كسى است كه به هنگام خشم ، مالك خويش گردد . حسين عليه السلام هرگز تحت تأثير خشم و غضب كارى را انجام نداد ، در هنگام غضب برخود مسلط بود ؛ و اگر تمام عوامل خشم فراهم مىشد آن حضرت از طريق اعتدال و ميانه روى و راه صواب به قدر چشم برهم زدن بيرون نمىشد .
غلامى از غلامانش آب بر دست مباركش مى ريخت ابريق از دستش در طشت افتاد ، آب طشت بر روى مقدسش پاشيد . غلام عرض كرد : اى آقاى من !
« وَالْكاظِمينَ الْغَيْظَ » .
فرمود : خشمم را فرو خوردم . غلام گفت :
« وَالْعافينَ عَنِ النّاسِ » .
فرمود : عفو كردم از تو . عرض كرد :
« وَ اللهُ يُحِبِّ الُمحْسِنينَ » .
فرمود :
اذْهَبْ فَانْتَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللهِ الْكَريم
برو كه تو در راه خدا آزادى ! .
صبر در تشنگى
صبر در تشنگى
اين شكيبائى سخت دشوار است ، خصوص اگر تشنگى در نهايت شدت باشد . تسليم نشدن به دشمن با زحمت تشنگى ، علامت تصميم و عزم راسخ فوق العاده است . شايد در تاريخ موردى را پيدا نكنيم كه آب را بر روى طرف بسته باشند و او از تسليم خوددارى كرده باشد .
كسانى كه گرماى عراق را ديده‌اند مى دانند كه تحمل تشنگى چند ساعت در آنجا طاقت‌فرسا است . زحمت جهاد در آفتاب سوزان و كثرت جراحات و ريزش خون ، همه باعث شدت تشنگى است ولى آن امام تشنه كام بر اين رنج عظيم صبر