درس هاى آموزشى در احكام فقهى (فارسى) — الصفحة ١٣٤

امر به معروف‌و نهى از منكر

و نهى از منكر كند و اگر سود نبخشيدرهايشان سازد تا تحت تأثير رفتارهاى آنان قرار نگيرد .

درحديث آمده كه امير مؤمنان ( ع ) وقتى بر منبرمى رفتند مى فرمودند : « شايسته است كه مسلمان‌از دوستىباسه تن‌بر حذرباشد : كسى كه‌به‌لهوو لعب و كارهاى زشت مشغول است وشخص احمق و كودن ، كه چيزى نمى فهمد ودروغگو » .

6 - دشنام و الفاظ ركيك به زبان آوردن ، براى يك مسلمان ، سزاوار نيست . رسول الله ( ص ) فرمودند : «

انّ الله حرّم الجنّةعلى كلّ فحّاش بذئقليل الحياء

» : همانا خدابهشت را بر هر فحشگو و بددهن كم حيا ، حرام فرموده است .

يعنى : كسى كه به تلفظ الفاظ ركيك‌و سخنان زشت عادت كرده ، در بهشت جايى نداردو بايد چنين شخصى را نصيحت كنيم و اگرپندو اندرز نپديرفت‌بايد او را رها كردتا بيماريش به شخص ديگر سرايت نكند و بهشت را از دست‌ندهد .

7 - خشم و غضب : اشخاص بسيارى را ديدهايم كه‌كارهايى دور از شأن خود انجام ميدهندو اگراعتراضى به كارشان شودگويند : « عصبانى بودم » امااين عذرشرعاً پذيرفته نيست . امام صادق ( ع ) فرمودند : «

الغضبمفتاح كل شر

» : خشم ، كليدهر بدى است . زيرا كارهاى توأم با عصبانيت از روى عقل نيست و انسان در اثرخشم وانفعال آمادهىانجام دادن كارهاىناشايست‌است .