نويد امن و امان (فارسى) — الصفحة ١٣٣

حكمت و فلسفهء غيبت

آن است ، و الّا علت اصلى آن بر ما مجهول است .

و اين است معناى احاديث شريفه‌اى كه در آنها تصريح شده به اينكه سرّ غيبت آشكار نشود مگر بعد از ظهور . چنانچه سرّ آفرينش درختها ظاهر نمىشود مگر بعد از ظهور ثمره و ميوه ، و حكمت باران آشكار نشود مگر بعد از زنده شدن زمين و سبز و خرم شدن باغها و بوستانها و مزارع .

صدوق در كتاب كمال الدين و كتاب علل الشرايع به سند خود از عبد اللّه بن فضل هاشمى روايت كرده است كه گفت : شنيدم حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود : البته براى صاحب اين امر غيبتى است كه چاره‌اى از آن نيست ، در آن هر باطل جو ، به ريب و شك مىافتد .

عرض كردم : چرا ؟ فدايت شوم .

فرمود : براى امرى كه به ما اذن در فاش كردن آن داده نشده است .

گفتم : پس وجه حكمت در غيبت او چيست ؟

فرمود : وجه حكمتى كه در غيبت حجتهاى خدا پيش از آن حضرت بود .

به درستى كه وجه حكمت غيبت كشف نمىشود مكر بعد از ظهور او چنانچه وجه حكمت كارهاى ( حضرت خضر ) از سوراخ كردن كشتى ، كشتن غلام و به پاداشتن ديوار ، از براى حضرت موسى - على نبينا و آله و عليه السلام - كشف نشد مگر در هنگام مفارقت آنها از يكديگر .

اى پسر فضل اين « غيبت » امرى است از امر خداى تعالى و سرّى است